Tanyathorn's profile'~=>Y o K y e E<=~'PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
'~=>Y o K y e E<=~'May 04 บ้านนอกเข้ากรุง (หรือบ้านนอกไปที่ๆบ้านนอกยิ่งกว่าดีน้า) วันนี้จะมาเล่าทริปผจญภัยที่สุดแสนจะมีเรื่องราววุนๆเกิดขึ้นมากมายแบบคาดไม่ถึง
พวกเราทั้งเจ็ดคนได้รับมีโอกาสได้เข้ากรุงก้อเพราะว่าเจ๊ยิ้ม(พี่ปาร์ค)จะแต่งงาน อาโกผู้ใจป้ำก้อเลยเหมารถตู้หนึ่งคันให้พวกเราทั้งหกคน (หยก ออม วิน หลิน จ๊อบ สุเมธ) ได้ติดสอยห้อยตามไปด้วย ค่ารถก้อฟรี ที่พักก้อฟรี มีรึอีหยกจะพลาด แต่ก็ต้องยอมพลาดค่ายอยากเป็นหมอที่แสนสนุกแถมมีน้องๆน่ารักไป
วันเดินทางคือวันที่ ซาวเจ็ด เมษา ตอนกลางวันเฮายังไปฟ้อนงานดำหัวอยู่เลย ตกเย็นก้อออกเดินทางละ ระหว่างทางก้อเล่นเกมกัน เม้ากัน(เฮาโดนหาว่าเม้ากะสุเมธนักล้ำโตย) กว่าจะถึงที่พัก โคะอยู่ลึกง่าว ตั้งแต่ปากซอย ผ่านทั้งกาด ทั้งโรงเรียนอนุบาลไสวตาแตง ทั้งคิวรถกระเปาะ หนำซ้ำคอนโดที่อยู่ยังเป็นลำดับที่Eแหนะ ซอยก้อแคบเท่าปากมด คนกรุงเค้าอยู่กันไปได้ไง ห้องตี้อยู่ก้อเป็นห้องเล็กๆ เลยต้องนอนทั้งเตียงและพื้น เฮาถือโอกาสนอนบนเตียงซะเลย และที่เป็นปัญหาสุดๆคือ การอาบน้ำ คนสิบคน มีห้องน้ำเดียว ต้องใช้เวลาอาบถึงเกือบสามชั่วโมง กว่าจะได้ไปแอ่วก้อฮ้อนเสียก่อน
เนื่องจากหมู่เฮามีเวลาแอ่วกรุงเพียงวันเดียว ตารางการเที่ยวจึงแน่นเอี๊ยด ที่แรก เฮาก่อไปจตุจักร กินเวลาไปเกิ่งวัน ได้ทั้งกิ๊บ เสื้อ กระโปรง นศ. เสียดายตี้ยังเตวไม่ทั่วเลยอะ หิวข้าวเหียก่อน ก้อเลยนั่งรถไฟฟ้าไปกินจุ่มแซ่บฮัทที่ มาบุญครอง เตวแอ่วกันซักพักก้อไปสยาม เฮาปะอ้ายวินตวยแหละ น่าฮักขนาด เลยไปถ่ายรูปมาตอนสัมภาษณ์รายการดาวกระจาย เจอหลิว มนัสวีโตย และที่ช็อคคือ ไปเจอ อีโมเมชุกกะดุ๊กชุกกะดิ๊ก มันมากะพี่จอห์นแฟนเก่าเบเบ้อะ ก่อนลาเค้าจูบส่งกันด้วย ว้าย ไค่หุย โมเมเลี้ยงต้อยกา จากนั้นเฮาก้อไปสยามพารากอนอะ ไปครั้งแรกเลยนะ เตวไปชั้นเดียวออกมาเลย ได้แต่ยืนดูข้างนอกอะ เหมือนอยู่คนละโลก ทั้ง GUCCI PRADA HERMES แหวะ ชาตินี้ตึงบะขอซื้อลอ กระเป๋าห้าหยังวะเป๋นแสนๆ
จากนั้นก้อออกเดินทางตั้งใจจะไปเซ็นทรัลชิดลม ตอนแรกว่าจะนั่งแท๊กซี่ แต่ไกด์สุเมธบอกว่าเดินไปก้อได้แค่หนึ่งป้ายรถไฟฟ้าเอ๊ง เฮาเลยเชื่อ หลงเดินไปขาปอหลุ ไกล๋ไบ้ไกล๋ง่าว แต่พอไปถึงก้อหายเหนื่อย ของเค้าเซลเยอะจริงๆ แต่เฮาก่อยังบะได้ซื้อหยังอยู่ดี การช้อปยังไม่เสร็จสิ้น หมู่เฮาไปลุยกาดนัดหน้าเมเจอร์ รัชโยธิน ต่อ เฮาเลยได้รองเท้าและนาฬิกามา กลับไปที่พัก หมดแฮงเลยเจ้า สรุปวันนี้เดินเป็นสิบๆโลได้เลย เดินทั้งวัน
วันที่สองเฮาต้องไปงานแต่งละ ช่วงเช้าไปงานรดน้ำสังข์ หมู่เฮาสามสาวเลยแต่งตัวกันสุดฤทธิ์ โดยเฉพาะออมกะหลินแท๊กทีมกันแต่งคอนเซ็ปท์นางร้ายสีสดโธะ ส้มเขียวมาเรยเจ้า ในพิธีก้อหวานชื่นกันไป
จากนั้นก้อมุ่งหน้าไปสมุทรปราการบ้านพี่เอ๊กซ์เจ้าบ่าว เราต้องนั่งเรือเข้าไปถึงจะถึงบ้าน เพราะว่าบ้านเนี่ยข้างหนึ่งเป็นคลอง อีกข้างเป็นนากุ้ง โคะ บ้านชาวเลขนานแท้ เป็นบ้านไม้แบบไทยๆ คลองสองข้างทางมีแต่ต้นจาก แค่กลางวันก้อน่ากลัวละ ยิ่งกลางคืนลก็ บรื๋ออออออ ตลอดบ่ายหมู่เฮาก้อแต่งองค์ทรงกันสุดฤทธิ์ แต่หารู้ไม่กว่าจะไปถึงงานต้องนั่งเรือข้ามฟากไปฝั่ง กทม.ถึงสองต่อ เอาละสิ ทำไงดี ผมเผิม ที่เซ็ทไว้ล่ะ ไหนจะขนตาปลอมอีก นั่งเรือไปลมปึ๊งหายหมด พอไปนั่งเรือทอดที่สอง ต๋ายละ! ต้องเดินผ่านตลาดเจ้า โคตรอายเลยอะ แต่งชุดราตรีแฟนซีสวยงาม ไปเดินผ่านกลางตลาดเนี่ยนะ? ไม่เป็นไรเราสวย คิดไว้อย่างงี้ บางคนก้อดีเน่อ ทักว่าเป็นดารา แต่บางคนแซวน่ะสิ เฮ้ย น้องสาว ไปไหนกันเนี่ย เฮาฟั่งเตวลงเรือเลยเจ้า ไปถึงงานบรรยากาศดีมาก จัดริมทะเล สบายๆ แต่เหตุการณ์ไม่คาดฝันก้อเกิดขึ้น คือน้องชายเจ้าบ่าวอยู่ดีๆก้อชักต่อหน้าต่อตาเราเลยอะ น่ากลัวมาก คนแถวนั้นเลยเอาด้ามพัดยัดปากกันกัดลิ้นตัวเอง โห ชักรุนแรงมากอะ ตอนนั้นเราคิดแค่ว่าถ้าเราเรียนจบเป็นหมอแล้ว เราคงจะทำไรได้บ้าง ไม่ใช่ยืนดูอยู่เฉยๆทำไรไม่ได้เลย ถ้าได้ช่วยเค้าคงจะดีเนาะ แต่ที่เซอร์ไพร่กว่า คือ พี่เปปเปอร์ ยูเอชที มาเป็นพิธีกรงานแต่งด้วยอะ หล่อขนาด เลยถ่ายรูปด้วย แต่ความที่ไอ่วินมือสั่นงันงก รูปทุกรูปเลยเบลอ น่าเจ็บใจนัก ในงานก้อมีดนตรีน่ารักๆ ฟังสบาย แต่ดั๊นมีงานข้างๆ เป็นงานแต่งยังไงวะ จ้างวงลูกทุ่งมาอะ ฮ้องกั๋นดังซ้าว แดนเซอร์ก้อค่อยๆสวมใส่น้อยชิ้นลงเรื่อยๆ มายก้อด! พอกลับบ้านก้อต้องรีบอาบน้ำนอน ด้วยความที่คนอยู่เยอะเลยตัดปัญหา อาบน้ำด้วยกันเลยสามคน พวกผู้ชายก้อไม่น้อยหน้าสามัคคีอาบสี่เหมือนกัน
พอถึงตอนนอน ไม่ต้องสงสัยว่าพวกเราจะไปนอนไหน นอนมันหน้าพระพุทธรูปเลยเจ้า แต่ก้อไม่วายกลัวกันอยู่ดี เพราะนอนตรงขื่อพอดี กลัวว่ากลางคืนลืมตามาจะเจออะไรอยู่ข้างบนอะ และแล้วบรรยากาศก้อเป็นใจ ฝนตกหนักสุดๆ ฟ้าร้องฟ้าแล่บแบบที่ไม่เคยเจอมาก่อน เหมือนกับว่ามาผ่าบนหัวเรางั้นแหละ เฮาเลยฟั่งลุกขึ้นมาปิดมือถือเพราะกลัวฟ้าผ่า เปรี้ยง!! ฟ้าผ่าโคตรดัง เฮาฟั่งคลุมโปงเลย แต่คลุมไปทำไมมันเปียกๆวะ เห้ย ฝนสาดนี่หว่า เลยหื้อป้อจายมันปิดหน้าต่าง เพล้ง!! แจกันแตกอีก เอาละเฮ้ย ใจ๋บะดีละ และอยู่ดีๆ พรึ่บ!! ไฟก้อดับอีกอะ โอ๊ย เหมือนในหนังผีเลย ที่กลุ่มวัยรุ่นมันเจอของดีอะ ไม่นานก้อเริ่มมีกลิ่นเหม็นเน่า ตุๆ อบอวลอยู่ในห้อง ฮือๆๆ ยะไดดี เฮาได้แต่คลุมโปงไว้อะ แต่ที่ไหนได้ มันคือ น้องอู้ด(เฮาตั้งชื่อเองแหละ) หมาขี้เรื้อน มันกลัวเสียงฟ้าร้องเลยขึ้นมาบนเรือนอะ555 ทีนี้แหละ แตกกั๋นซ้าว ก้อน้องอู้ดเหม็นขนาดอะ เลยไล่มันลงไป เฮ้อ อิดขนาด ตุ้มๆต่อมๆ และแล้วก้อนอนหลับไปได้ด้วยดี แต่ตื่นมาอีกที ไหง ผ้าห่มปาร์คมาอยู่ที่เรา แล้วผ้าห่มสุเมธมาอยู่ที่ปาร์ควะ ตลกดี ตอนเช้ามาเจอชื่อตำบลพอดี ชื่อตำบลแหลมฟ้าผ่าอะ โปดโธะ ฟ้าผ่าแฮงสมชื่อเลยเจ้า บะสงสัยเลย
เรื่องวุ่นวายยังไม่จบเมื่อปาร์ค ท้องเสียรุนแรง ทั้งปวดท้องแล้วยังอ้วกอีก จะพาส่งโรงบาลก้อต้องรอให้ฝนหยุดก่อนถึงจะเอาเรือออกได้ โคะ ลำบากง่าว พอฝนหยุดก้อพาส่งโรงบาล ต้องเติมน้ำเกลือตั้งแปดชั่วโมงแหนะ เอาไงดี อาโกก้อเลยให้พวกเรากลับกันก่อน แม่กะปาร์คค่อยนั่งเครื่องกลับ แต่ไอ่คนขับรถตู้เนี่ยดิ ดันมาบอกว่าน่าจะอยู่ต่ออีกวัน เมื่อวานฟ้าร้องน่ากลัวมันเลยไม่ได้นอน ขับรถไม่ไหว โคะ เฮาเลยกล้าๆกลัวๆ จะกลับถึงบ้านมั้ยน้า แต่ยังไงก้อต้องกลับอะ ระหว่างทางสุเมธก้อท้องเสียอีกคนแต่ไม่มาก และที่น่าแปลกใจคือ คนต่อไปคือเฮาอะ ตอนนั้นก้อสองทุ่มกว่าแล้วนะ เดินๆอยู่ที่ปั๊ม ก้อปวดเหมือนปวดตด แต่มันไม่ใช่อะ มันไม่ได้มีแค่ลม เท่านั้นแหละวิ่งเข้าห้องน้ำเลยเจ้า เป็นไปได้ไงวะ เกิดมาไม่เคยท้องเสียหนักขนาดนี้ กว่าจะถึงบ้าน โอ๊ย โคตรทรมานเลย แต่ยังไงก้อยังถึงบ้านเนาะ เห้อ! ได้กลับบ้านซะที
ทริปนี้เราจะไม่มีวันลืมเลย ถึงจะลำบากลำบนแต่เราก้อสนุกมากนะ ได้ไปเที่ยวกะเพื่อนก้อสนุกแล้วอะ ใครจะไปนึกว่าไปคราวเนี้ยจะมีเรื่องวุ่นๆคอมโบขนาดนี้อะ ทำให้เรารู้ว่าถ้าเราอยู่ตัวคนเดียวเจอเรื่องแบบนั้นเราคงอยู่ไม่ได้อะ อย่างตอนกลัวผีจะแย่ เรายังคิดว่าไม่เป็นไรหรอก อย่างน้อยเราก้อมีเพื่อนร่วมชะตากรรม 555 April 01 SuMmEr VacAtiON(I can't wait 'til Songkran.Let's get tan!!) Hey! Is this my summer break? Don't feel like it. It's just so boring that I would rather go to school(w/o studying though) Mostly I just spend time at home playing w/ my laptop all day. Fortunately,there're sth to excite me. I went to the market w/ my friends (Park Orm Lin Job Win) to sell my clothes.It was a lot of fun, esp. when I got some money for my own. My mom was kinda mad I sold sth she wanted to keep. Oh well, it just annoys me when I see sth old and need to be replaced. Another thing that kept my life not dead was acting in the short movie. It was like a VDO to introduce the new curriculum of my med school. I had a great time playing the leading role(actually it was a funny character) Plus,I got to know more friends who acted in the VDO as well.
Here comes April!! I'm so excited to join Songkran Festival again. So let's go out and Play! December 30 HaPpY NeW YeAr 2o07wish you a happiness, a good luck, a good health and have lots of fun in this coming 2007 May 27 พี่ฟิล์ม หล่อขนาด มือก็นิ่มนวล ตะวาเจ้า พี่ฟิล์มมาเจียงใหม่ ข้าเจ้าไปผ่อตี้กาดธานินทร์ใกล้บ้านเนี้ย เฮาก็อุตส่าห์แต่งตั๋วไปจ๊าดงาม พอไปถึงมีก้าแม้วก้าแซ้บ สะก๊อย หยังบ่ฮู้เจ้า คนน้อยกว่าตี้คิดไว้นา พอไปถึงก่อไปเตวก๋ายไปมา ดูลาดเลา จากนั้นก่อไปจองพื้นตี้หน้าๆเวทีเรยเจ้า ซักกำพิธีกรก่อมา อู้อะหยังบ่ฮู้ เมินขนาด เฮาท่าจ๋นน่องปูด พี่ฟิล์มก่อปรากฏตั๋ว
โอ้ย!! ใค่ไห้ใค่หุย คนอะหยังมาหล่อบาดใจ๋ขนาดนี้  สูงขาว +ล่ำโตยแหมต่างหาก เสียท่ามีกระนักไปหน้อย ถ้าจะบะตันโบ๊ะหน้า หน้าเลยบ่ขาวใสเหมือนในทีวีลอ เปิ้นมาแปะแผ่นฟิล์มทดสอบผิวหยังเนี้ย กำเดวก่อปอจะปิ้กละ ข้าเจ้ากระหน่ำถ่ายฮูปขนาด อุตส่าห์แต่งตั๋วงาม พอคนนักเบียดกั๋นก่อหมดงามไปเรยเจ้า และต๋อนสุดท้ายก่อนจะปิ้ก พี่ฟิล์มก่อมาจับไม้จับมือ ข้าเจ้าฮ้องสุดเสียงเจ้า "พี่ฟิล์มๆ ทางนี้ค่ะ" บวกกับพลังเสียงของคนฝั่งซ้ายทั้งหมด พี่ฟิล์มจึงเตวมาแล้ว แตะมือเบา(แบบว่ากั๋วโดนลากไปสุดๆ) ข้าเจ้าก็เลยได้จับ(แตะ)มืออ้ายฟิล์ม  โอ้ย ดีใจ๋ขนาดเจ้า ปิ้กบ้านไป บะล้างมือจ๋นกิ๋นข้าวเลยเจ้า เมื่อคืนก่อฝันหวานไปเรยย โอ้ยทำไมมันหล่ออย่างงี้ |
|
||||||||||||||||||
|
|
